Joost houdt zich groot, maar je voelt de teleurstelling als hij vanuit Portugal laat weten dat hij vanwege een nieuwe polsblessure niet zal spelen in de Portgual. ‘Ik baal natuurlijk ontzettend, ik had me heel veel van dit toernooi voorgesteld. Ik was weer echt in vorm, hoopte mijn tourkaart voor volgend jaar veilig te kunnen stellen. Maar ik heb weer pijn aan mijn pols, het is exact dezelfde blessure, daarom is het niet verstandig dit toernooi te spelen. Ik moet aan de lange termijn denken. Dit is heel vervelend, maar het is nu zaak voor eens en altijd van deze blessure af te komen.’

De terugkeer van de blessure kwam totaal onverwachts. Joost, die door de eerdere polsblessure vier maanden aan de kant stond, had de afgelopen weken nergens last van gehad. ‘Tijdens het Dunhill Links heb ik de hele week in zware omstandigheden gespeeld en niets gevoeld. Vorige week heb ik thuis rustig aan gedaan. Toen ik donderdag ging trainen werd de pols opeens weer gevoelig. Ik maakte me nog niet echt zorgen, dacht dat het kwam omdat ik een aantal dagen geen ballen had geslagen.’

Joost vloog maandagochtend naar Portugal en begon ’s middags aan zijn eerste oefenronde. Die duurde maar vijf holes. ‘De pols deed weer echt pijn’, aldus Joost. ‘De volgende ochtend heb ik me in de Fysiobus van de Tour laten behandelen. Dat leek te helpen, maar ’s middags moest ik na vijf holes weer stoppen, de pols was weer heel gevoelig.’

Woensdagochtend na weer een intensieve behandeling door een fysiotherapeut van de Tour ging Joost naar de driving range. Na twintig, dertig ballen speelde de pols al weer op. ‘In overleg met Eric en de fysio heb ik besloten me terug te trekken. Er is een scan gemaakt in de fysiobus, de blessure lijkt in een beginstadium, er is geen extra vocht te zien. Door nu te spelen zou ik het risico nemen er weer voor langere tijd uit te zijn.’

Een verstandig besluit, maar wel een heel hard gelag. ‘Ik had ontzettend veel zin om te spelen. Ik merkte dat ik na die blessure toch een paar toernooien nodig had om weer in vorm te komen. Nu is de vorm er weer en dan gebeurt dit.’

Joost vliegt donderdagavond terug naar Nederland. De kans is groot dat hij in Engeland bij een in polsblessures gespecialiseerde arts hulp zoekt.

‘Die man is ons van verschillende kanten aangeraden, door spelers van de Tour, door de mensen van de fysiobus en door anderen in wie we vertrouwen hebben. Hij is gespecialiseerd in polsblessures en hij heeft met heel veel golfers gewerkt.’

Het seizoen zit er hoe dan ook op voor Joost. De top-115 halen en de tourkaart veilig stellen lukt niet meer. Volgend seizoen kan hij gelukkig wel terugvallen op een ‘medical exemption’. Joost: ‘Eric en ik hebben gesproken met David Garland van de European Tour om alles helemaal duidelijk te krijgen. De Tour kijkt naar het gemiddeld aantal toernooien dat de top-155 van de order of Merit dit jaar heeft gespeeld, dat zullen er waarschijnlijk 24 of 25 zijn. Ik heb dit jaar vijftien toernooien gespeeld. Dat betekent dat ik sowieso ongeveer tien toernooien kan spelen.

Ik moet dan minimaal aan het bedrag komen dat de laatste speler die zijn tourkaart heeft veilig gesteld heeft verdiend, dan krijg ik ook voor de rest van het jaar 2009 mijn tourkaart.’

Joost zakt wel iets in status. ‘Ik kom in de rankings achter de nummer-10 van de Challenge Tour Order of Merit van dit seizoen. Het is dus afwachten in welke toernooien ik ga komen.’

Als Joost fit is en toernooien kan spelen, maakt hij zich geen enkele zorgen over de Tourkaart. Hij eindigt het gesprek optimistisch en strijdvaardig. ‘Ik heb ook de afgelopen weken weer de bevestiging gekregen dat ik makkelijk mee kan op de European Tour. Als ik blessurevrij ben en in topvorm kan ik toernooien winnen. Dit is een enorme domper maar het is niet het einde van de wereld. Ik heb dit eerder meegemaakt, ik weet wat me te wachten staat. Ik heb nog een lange carrière voor de boeg. De toernooioverwinningen gaan echt komen.’