7 oktober 2016
7 oktober 2016
Morgen moet ik laag gaan
Ik leek op weg naar een goede tweede ronde in het Alfred Dunhill Links Championship. Na tien holes was ik -3 op Kingsbarns. Vervolgens vergooi ik op twee holes een mooie score. Op hole 11 sla ik een wat mindere ijzer-3 die heel ongelukkig via een bunkerrand kansloos eindigt. Vanuit het niets een dubbel-bogey op de kaart. Dan meteen een bogey er achteraan op hole 12. Van -3 naar gelijk par voor de dag, dat was zuur. Vooral ook omdat ik zeker niet slecht speelde in lastige omstandigheden met vrij veel wind en wat regen. Ik sta nu +3 en moet om de cut te halen morgen op de Old Course laag gaan. Ik kan dat op die baan, dat heb ik eerder laten zien, en omdat mijn spel niet slecht voelt ben ik zeker nog niet kansloos voor het halen van de cut. Hopelijk gaan er wat meer putts vallen, want de greens zijn ook dit jaar weer hobbelig en langzaam en daar heb ik altijd moeite mee.
Niet de prestaties waar ik op hoopte in Kenia en Zuid-Afrika. Maar in het laatste toernooi haalde ik in ieder geval de cut met andere ijzers die een veel beter gevoel geven.
Bij mijn eerste drie toernooien dit jaar was er een patroon zichtbaar: veel goede holes, maar ook steeds een heel matige serie waardoor een topklassering er niet inzat.
Helaas de cut gemist in mijn laatste toernooi van 2025, maar alles bij elkaar was het een goed seizoen met veel positiefs om mee te nemen naar 2026.