29 april 2018
29 april 2018
Ik heb het gewoon geen enkele dag 18 holes lang volgehouden om goed te spelen. Vandaag een super eerste negen, waarbij ik op hole 3, 5 en 9 zelfs nog korte putts van binnen drie meter mis, maar ook zeker vier goede putts voor birdie wel maak. Op de back nine heb ik alleen niets meer geholed. Op 11 mis ik van drie meter en op 13 kost een drieputt mij een bogey. Net als op 17. Als ik terugkijk op deze week, dan kan ik niet anders concluderen dan dat ik te veel fouten heb gemaakt op en rond de greens. Ik heb eigenlijk elke ronde maar 9 holes goed gespeeld. Dat levert dan een plek net in de top-25 op.
Ik vertrouw mijn spel onder druk nog niet volledig. Dat kan te maken hebben met het feit dat ik vanwege die blessure nog maar weinig trainingsuren in de benen heb. Ik heb er ook geen andere verklaring voor. Nu weer een paar weken trainen en dan speel ik de Belgian Knockout met hopelijk veel Nederlandse supporters.
Leaderboard. Meer nieuws over het toernooi op GOLF.NL.
Niet de prestaties waar ik op hoopte in Kenia en Zuid-Afrika. Maar in het laatste toernooi haalde ik in ieder geval de cut met andere ijzers die een veel beter gevoel geven.
Bij mijn eerste drie toernooien dit jaar was er een patroon zichtbaar: veel goede holes, maar ook steeds een heel matige serie waardoor een topklassering er niet inzat.
Helaas de cut gemist in mijn laatste toernooi van 2025, maar alles bij elkaar was het een goed seizoen met veel positiefs om mee te nemen naar 2026.