3 november 2018
3 november 2018
Vandaag op dag drie van het Turkish Airlines Open had ik geen lekkere start. Een bogey op drie na een matige ijzer-7 van de fairway; kort voor de green en geen up-and-down. Op vier mis ik een birdieputt van 4 meter maar op vijf viel ie wel van 4 meter. Op hole 6 mis ik weer een birdieputt, van 3 meter ditmaal, en op 8 maakte ik bogey door een 3-putt.
Op de tweede negen sloeg ik mijn ballen beter en creëerde ik meer birdiekansen. Op 11 maak ik birdie van 3 meter, op 12 - een par 5 - mis ik mijn eagleputt van 5 meter maar maak ik wel birdie. Op 14 weer een birdie na een ijzer-8 op 4 meter en een birdie op 16 van 4 meter na een approach met een ijzer-9.
Op 17 mis ik een goede kans van 3 meter en op 18 sluit je de ronde dan af met een zure 3-putt. 'De eerste putt was lang, van een meter of 15, maar had totaal niet de juiste snelheid. De putt terug van 2 meter mis ik. Dan loop je helaas zuur van de baan af terwijl ik eigenlijk gewoon goed heb staan terugvechten op de back nine. Morgen gaan we proberen laag te gaan.
Leaderboard. Race to Dubai. Meer nieuws over het toernooi op GOLF.NL.
Bij mijn eerste drie toernooien dit jaar was er een patroon zichtbaar: veel goede holes, maar ook steeds een heel matige serie waardoor een topklassering er niet inzat.
Helaas de cut gemist in mijn laatste toernooi van 2025, maar alles bij elkaar was het een goed seizoen met veel positiefs om mee te nemen naar 2026.
Ik wil dit jaar nog graag twee toernooien spelen in Zuid-Afrika, maar de kans is aanwezig dat het slechts één toernooi wordt dankzij een moeilijk te verkroppen beslissing van de DP World Tour.