18 september 2016
18 september 2016
Na een valse start was het een kwestie van terugvechten
Vandaag had ik in de laatste ronde van het Italian Open een valse start. Ik maak een dubbel-bogey op hole 1 na een geplugde bal in de bunker. Dat was niet waar ik op hoopte. Op drie mis ik de green en maak ik helaas geen up-and-down, en dan sta je +3 voor de dag. Toen ben ik gaan terugvechten! En dat lukte redelijk, want ik kwam terug tot level par na 14 holes. Maak birdies op 5, 9 en 14, maar helaas wilde de bal er op de andere holes niet in. Sloeg veel goede putts, maar ze mochten er vandaag niet in. Helaas nog een bogey op 16 na een gemiste drive.
Met een ronde 72 (+1) eindig ik op de gedeeld 38ste plaats. Het was een zware week met alle vroege starts en vertragingen. Kon het vandaag niet brengen om laag te gaan. Dat was wel nodig, want dat doet iedereen op deze baan.
Nu lekker 2 weken uitrusten van 2 hele zware weken en dan fris naar de Dunhill!
Bij mijn eerste drie toernooien dit jaar was er een patroon zichtbaar: veel goede holes, maar ook steeds een heel matige serie waardoor een topklassering er niet inzat.
Helaas de cut gemist in mijn laatste toernooi van 2025, maar alles bij elkaar was het een goed seizoen met veel positiefs om mee te nemen naar 2026.
Ik wil dit jaar nog graag twee toernooien spelen in Zuid-Afrika, maar de kans is aanwezig dat het slechts één toernooi wordt dankzij een moeilijk te verkroppen beslissing van de DP World Tour.