6 april 2019
6 april 2019
De eerste elf holes van de derde ronde op TPC San Antonio speelde ik in een pittige regen. Dat was lastig spelen en mijn start was dramatisch. Na een flyer uit de rough met mijn tweede slag lag mijn bal zo diep geplugged dat ik alleen maar terug naar de fairway kon spelen. Uiteindelijk maak ik een dubbel-bogey 6 op de eerste hole. Dat is natuurlijk niet wat je wilt, maar ik ben blijven vechten en ik kreeg ook redelijk wat kansen op birdie.
De eerste birdie kwam op hole 7, een mooie ijzer-7 op drie meter. Op hole 11miste ik putts voor birdie van een meter of vier. Op 13 lipte de birdieput uit en op 14 had ik een eagle putt van vijf meter die net niet viel maar maak ik wel de birdie. Op 16 en 17 scheerden de putts ook rakelings over de rand maar op 18 werd ik gelukkig beloond voor het geduldig blijven. Na een goede drive een super houten-3 die net over de green ging. Vervolgens chip ik in voor eagle en een ronde 70 (-2). Heel lekker dat zo'n chip aan het einde van de ronde valt. Na een slechte start ben ik goed teruggekomen en nu hopelijk morgen in de laatste ronde nog een sprong maken in het klassement!
Lees meer over het toernooi op GOLF.NL
Bij mijn eerste drie toernooien dit jaar was er een patroon zichtbaar: veel goede holes, maar ook steeds een heel matige serie waardoor een topklassering er niet inzat.
Helaas de cut gemist in mijn laatste toernooi van 2025, maar alles bij elkaar was het een goed seizoen met veel positiefs om mee te nemen naar 2026.
Ik wil dit jaar nog graag twee toernooien spelen in Zuid-Afrika, maar de kans is aanwezig dat het slechts één toernooi wordt dankzij een moeilijk te verkroppen beslissing van de DP World Tour.